Afgelopen weekend had ik het idee, om mijn poezen mee te nemen naar mijn vriendin. Ik dacht dat ze dan konden wennen, aan haar hondje die ze heeft. Vrijdag had ik ze in de banch gedaan, en drie kwartier later toen was ik bij mn vriendin. We deden alle spullen eruit, zoals de kattenbak en het voer. Toen zijn eenmaal binnen waren, hebben we de banch geopend. Als eerste kwam Nina eruit, terwijl ik dat helemaal niet verwacht had. Normaal is ze erg bang. Nadat Nina eruit was kwam even later ook Luna eruit. Al heel snel kwam het hondje van mn vriendin kijken. Luna die is honden gewend, dus die had er helemaal geen moeite mee, maar kwam het hondje naar Nina toe dan begon Nina te grommen.

 

Een paar uurtjes later waren ze al helemaal aan elkaar gewend. De poezen aten het hondenvoer en het hondje van mn vriendin at het kattenvoer. Het is gelukkig goed gegaan tussen die drie, en zondagavond ging ik weer naar huis terug. Ik pakte Nina en zette ze in de banch. Maar als snel duwde ze tegen het deurtje en meteen liep ze weg. Luna die had ik ook al gauw te pakken, en die bleef lekker zitten.

 

Al gauw hadden we iemand gebeld om te vragen of ze Nina wilde pakken. Maar Nina die liet zich niet vangen. Iedere keer als ze in de buurt kwam begon ze te blazen. Maar met een bezem ging het goed, ik kon haar meteen pakken. Toen hebben we alles weer in de auto gezet. Maar toen we de banch in de auto wilde zetten, ging het verkeerd. Op een of andere manier, ging het deurtje weer open. Met het gevolgd dat Luna uit de auto sprong.

 

Weg was Luna, en na een tijdje ook niet meer te zien. Waar we ook zochten, ze was nergens. En ja ga maar zoeken in het donker. Ik ben toen maar naar huis gegaan, en heb toen Nina vrijgelaten in het huis. De volgende dag heb ik Amivedi, en nog meer instanties gemeld dat Luna weg was gelopen. Ook heb ik verschillende advertentie`s geplaats, en de politie gebeld. Nu maar hopen dat ze wordt gevonden. Gelukkig is ze gechipt, dus mochten ze haar vinden, dan kunnen ze via het chipnummer nagaan dat ze het is.

Als ze wordt gevonden en weer thuis is, dan breng ik haar niet meer naar mn vriendin. Ik wil niet nog een keer dit meemaken.

 

 

update 24-12-2011

 

Vandaag naar mijn vriendin geweest in Venlo

Ik ging mijn auto uit, en reed naar t huis van mn vriendin.

Toen hoorde ik ineens gemiauw.

Tot mijn verbazing zag ik Luna aan komen wandelen.

Ik heb haar gepakt en in de auto gezet.

Heb gelijk tegen  mn vriendin gezegd dat ik meteen naar huis ging.

Maar toen ik weer de auto in ging, ontsnapte Luna weer.

Maar ik kon zo op dr inpraten, dat ik haar meteen weer kon pakken.

Ik heb haar in de banch gedaan, en reed weer naar huis.

Daar aangekomen heb ik de banch in de kamer gezet, en de achterdeur dicht gedaan. Toen heb ik de banch open gemaakt, en Luna liep eruit.

Ze ging meteen naar de etensbak.

Ik ben toen weer via de achterdeur vertrokken naar mn vriendin,

He he, ze is eindelijk terug.

Dit is mn mooiste kerstcadeau van dit jaar.

 

En ga je ook kerst vieren? Ik wel ik ga het dit jaar vieren met mijn vriendin, en haar zoon. Vroeger vondt ik er niets aan. Toon ook niet. Hij vond  sinterklaas (deel1) en sinterklaas (deel2) niks, en ook Kerstmis vond hij niks.

Hier een leuke conferance over kerst, en gelijk een homage aan deze nederlandse cabaretier, zanger, kunstschilder en dichter die dit jaar 11 jaar geleden stierf.

 

Van de week naar de tandarts geweest voor het klikgebit. Ik had al eerder gemeld dat er een afdruk werd gemaakt voor mn klikgebit. Een paar dagen later moest ik weer terug komen. Er werd toen een steg geplaatst.

 

 

Deze steg is een metalen brug die vastzit op twee of meer schroeven (implantaten) die in de kaak zitten. De tandarts wilde een van de schroefjes die vast zat in de implantaten los schroeven. Maar de implantaat was afgestoten. Dus nu moet er weer een nieuwe geplaatst worden. Dat wordt denk ik weer 8 weken wachten tot de implantaat vast in het bot zit. Over 4 dagen moet ik terug naar het ziekenhuis, en dan kijken ze verder wat er moet gebeuren. Dus helaas dit jaar geen klikgebit. Nu hoop ik dat als er weer een implantaat wordt gezet ik toch normaal mag eten. Niet dat het weer vloeibaar eten wordt.

 

Voorbeeld van de implantaten

 

Het is alweer meer dan een jaar geleden, dat ik koos om al mijn tanden te laten trekken. De rede was dat ik om de haverklap tandpijn had, en dat ik een slecht gebit had. Ik heb een zwaar jaar gehad. Ik kon het hele jaar niet normaal eten. In het begin heb ik een half jaar vloeibaar moeten eten. Ook zaten de hechtingen er een half jaar, terwijl die na 4 a 6 weken er zelf uit moesten gaan. Daarna heb ik tot mei dit jaar al het eten moeten prakken. Ook vervelend vond ik dat ik mn gebit op moest vullen met kleefpasta. Dit was een noodoplossing, want echt vastzitten deed het niet. Maar goed een paar weken geleden moest ik naar het ziekenhuis, om een klikgebit aan te laten brengen.

Gelukkig had ik toestemming van het ziekenfonds, en er zouden 4 implantaten aangebracht worden. Ik was er niet bang voor, alleen dacht ik dat het weer een lange geschiedenis zou worden. Zou het gebit wel goed passen? Zou ik weer een half jaar vloeibaar moeten eten? Die gedachten spookte door mn hoofd.

 

Maar eerst moest ik de implantaten in laten brengen. Ik was naar het ziekenhuis gegaan, om dit te laten doen. De arts vertelde me wat hij steeds ging doen, dat vond ik er fijn. Na een stuk of 16 verdovingspuiten moest er nog een tandje uit. Die was nog achter gebleven. Ik heb op zich niks gevoeld, alleen de verdovingspuitjes vond ik niet zo leuk. Maar goed na een uur zaten de implantaten erin. Twee weken later moest ik terug komen.

 

Twee weken later ging ik terug naar het ziekenhuis. Wat zouden ze nu weer doen. Eerst werd er een foto van mn gebit gemaakt. Toen dit gebeurd was, moest ik weer ff wachten. Na 10 minuten was ik aan de beurt. Ik ging in de stoel zitten ennnn toen werden de hechtingen eruit gehaald...verder niets. Daarna moest ik tien weken wachten. 

 

Na de tien weken moest ik weer terug komen. Toen ik er was, moest er eerst een foto gemaakt worden. Daarna kon ik meteen door, om in de stoel te gaan zitten. De kaakchirurg keek ff, haalde wat vuil weg en binnen 5 minuten was t klaar. Ik vroeg nog is dat alles? "Ja" zei hij "De rest doet de tandarts, die doet de magneetjes plaatsen." Jeetje, als ik dat had geweten dan was ik niet geweest. Dat had mn tandarts ook kunnen doen.

Over 3 maanden moet ik terug komen, maar weet nog niet of ik dat doe. Want volgend jaar gaan de kosten heel erg omhoog, en dat is voor mij niet meer te betalen.

 

Maar goed de volgende dag moest ik naar de tandarts. Ik heb toen moeten "happen" voor het klikgebit. Een paar dagen later moest ik weer terug komen. Toen werd er een afdruk gemaakt van de boven en onderkant van mn kaak. Ik moet nog 4 keer terug komen, en dan maar hopen dat ik voor 2012 mn klikgebit heb. En het belangrijkste: dat ik weer alles kan eten.

 

 

 

Tot de jaren '70 werden mensen met een beperking in door de kerk gefinancierde instellingen gehuisvest en verzorgd. Eind jaren '70 werd de roep om deelname in de samenleving door deze groep steeds luider. .

Mensen met een beperking verlieten vanaf die tijd steeds meer de instellingen om hun plaats in de samenleving in te nemen. Na jaren van apartheid zijn mensen met een handicap onderdeel van onze maatschappij geworden.

 

Maar deze toestand van gelijke kansen word nu bedreigd door de bezuinigingsmaatregelen van het kabinet Rutte, dat zich heeft voorgenomen te bezuinigen op de VG sector, de ouderenbonden, WMO, AWBZ, de wajong, PGB, de WSW, het rugzakje, gelijke behandeling, buitengewone lasten aftrek, ondersteuning van lokale belangenorganisaties, FOKUS wonen, enzovoort, enzovoort…

Een aantal prominente mensen uit de gehandicaptenbeweging hebben de website

opgericht. Op deze manier voeren zij een ludieke actie tegen het huidige kabinetsbeleid, dat de participatiemogelijkheden van mensen met een handicap ernstig beperkt.

Op de site kun ook jij je bezorgdheid over de bezuinigingen weergeven en lezen op welke zorgen de initiatiefnemers zich maken. Een serieuze site met een knipoog, die zeker de moeite waard is.

 

Het is alweer een hele tijd geleden, dat ik hier wat heb geschreven. Er is in de tussentijd veel gebeurd. Een maand geleden hebben ze bij mij implantaten geplaatst voor een klikgebit. Nu moet ik tot 16 november wachten en dan wordt hij denk ik defenitief geplaatst. Hier zal ik nog wel eens over schrijven. Met de liefde gaat het erg goed, we genieten erg van elkaar als we samen zijn. Zo hadden we het idee om naar een Pasar Malam te gaan. Voor diegene die niet weet wat een Pasar Malam is, dat is een indische markt met verschillende kraampjes. Ook kan je daar heerlijk indisch eten, en er is muziek van verschillende artiesten. Omdat mijn vriendin in een electrische rolstoel zit, zijn we met een busje daar heen gegaan. Toen we op de plek van bestemming waren, kwamen de heerlijke geuren van het eten en de wierook ons al tegemoet.

 

We hebben eerst de kraampjes bezocht Er waren vele mooie dingen te koop. Ook was het lekker druk. Nadat we dit gedaan hadden, zijn we naar het podium gereden, daar trad Tante Lien (Wieteke van Dort) op samen met Ais Lawa-Lata. 

 

 

Daarna kwam een indische dansgroep,

maar die viel me tegen

 

 

Een dag eerder was ik ook al geweest, en die dansgroep trad een uur op. De groep die er nu was, had het naar vier dansen (ongeveer 10 minuten) wel weer gezien. Ondertussen lieten we het ons goed smaken, we waren nl wat gaan eten. Ik ben wel eens vaker op een Pasar Malam geweest, en dan krijg je een klein bordje met eten voor veel geld, maar dit bord was erg vol en de prijs viel ook mee.

 

Tegen acht uur zou het busje weer komen, en zijn we weer naar huis gegaan. Al met al was het een hele gezellige middag.

 

 

 

 

Hawaiian Fantasy

 

 

Normaal als ik droom, dan onthou ik weinig van mijn dromen. Maar vanmorgen was dat toch heel anders. Ik wil het met jullie delen. Ik had gisteren een film gezien op internet. Er kwam een vrouwelijk persoon in voor die erg aantrekkelijk was. Na de film ging ik slapen. In mijn droom zag ik haar weer terug. Wat bleek, ik deed mee met de voorrondes van de  Paralympische Zomerspelen. Dit zijn de Olympisch Spelen voor mensen met onder meer een lichamelijke handicap, visuele beperking en/of hersenverlamming. Dit vond ik nogal raar, omdat ik niet de leeftijd heb om er aan mee te doen. Maar in dromen kan alles of niet?  Verder met de droom.....Ik moest allerlei onderdelen doen oa speerwerpen, discus werpen en natuurlijk ook wheelen.

Wheelen is voor rolstoelgebruikers, wat hardlopen is voor mensen zonder rolstoel, alleen ligt de snelheid van een wheeler beduidend hoger dan die van de hardloper. Wheelen wordt ook wel rolstoelracen genoemd.

In mijn droom blonk ik overal goed in uit, en ik moest alleen nog maar de finale wheelen rijden. En ja je raad het al, dit moest ik doen tegen het persoon die ik vannacht zag in de film.

En het rare was ze sprak gewoon nederlands tegen mij, terwijl ze in de film engels sprak. Jaja in dromen kan alles hahahaha. Maar goed we stonden samen aan de streep, ze knipoogde tegen mij, en het startschot kwam...en ik won nipt deze wedstrijd.

 

Na de race moesten we allemaal weer bij elkaar komen, en werd er verteld wie er allemaal naar de spelen mochten. Toen ze mijn naam ook zeiden was ik dolblij. Maar waar ik niet aan gedacht had, was dat we meteen moesten vertrekken met het vliegtuig. Helaas had ik geen  ingepakte koffer bij me. Dus ik sprak het persoon die daar de leiding had. Meteen werd er omgeroepen dat ik niet kon, en dat ze iemand anders zouden kiezen. En ja je raad het al, het persoon die ik gisteren in de fim zag mocht mee. Ze was heel erg blij natuurlijk. Meteen kwam ze naar me toe en omhelsde me. Ze kwam dichterbij....haar lippen kwamen op die van mij ennn...toen werd ik wakker....