Laatste artikelen

Een aantal weken geleden kreeg ik een uitnodiging om energiedrank uit te proberen. Omdat ik bij deze site al vaker wat mocht testen, mocht ik deze keer ook weer meedoen. Ik was een van de 10.000 personen die het mocht testen. Een aantal weken daarvoor mochten mijn poezen voer testen, maar nu was ik aan de beurt

 

Deze keer was het Royal club GOOOD energy.

Een paar weken, nadat ik uitgekozen was, kwam de postbode met een groot pakket, waar de flesjes inzaten. Het was de bedoeling dat ik deze flesjes rond zou delen op het werk.

Royal Club GOOOD Energy is een frisse dosis positieve energie in een handzaam flesje. Met natuurlijke ingrediënten, waaronder natuurlijke cafeïne van de Zuid-Amerikaanse Guarana bes. Het heeft een lekker sprankelend prikje. Ze zijn in verschillende smaken te verkrijgen : Rapid Raspberry, Unlimited Lime, Maximum Mango en Booming Berry. Nadat ik ze alle vier geproefd had, was voor mij toch de Unlimed Lime, die ik het lekkerste vond. Wat me wel tegenviel was, dat het mij geen energie gaf, toen ik het  dronk. Ik heb wel eens echte energiedrankjes gedronken, en ik merkte al heel snel dat die wel mij een energieboost gaven. Ik heb een paar dagen later mijn hulp een paar flesjes gegeven om het uit te proberen.

Ik heb daarna een paar zakken met deze flesjes gevuld, en dit naar mijn werk gebracht waar ik ze uitdeelde. De meeste waren al erg enthousiast. Een goede week later kreeg ik positieve reacties hierover. Leuk dat ik hier aan mee mocht doen. Hopen maar dat ik de volgende keer weer mag testen.

Reacties (2)

Ik doe al jaren met veel plezier vrijwilligerswerk. Om de twee weken ga ik naar een verpleegtehuis, om daar te helpen met kienen. En elke dinsdag ga ik naar een cliënt, en we doen leuke dingen. Hij geeft dan zelf aan wat hij wilt doen. Dat kan zijn: spelletjes, of knutselen en als het mooi weer is gaan we naar buiten. Diezelfde client zei een tijd geleden, dat hij ansichtkaarten spaarden. Toen kwam ik op het idee, om via social media een oproep te doen. Nou dat heb ik geweten, in een maand tijd had hij al 60 kaarten gekregen. 

Hier een aantal voorbeelden van kaarten die hij had gekregen

Hij was er natuurlijk erg blij mee.

Toen kwam ik op het idee, om een groep op te richten op Facebook. Deze groep bestaat uit personen die ansichtkaarten willen versturen naar iemand die een hart onder de riem nodig heeft Of een oppepper nodig heeft. Dit is dus niet een groep die kaarten stuurt aan iemand die jarig is, of trouwt of andere feestdagen viert. Er moet wel degelijk wat gebeurd zijn. De geadresseerde hoeft geen kaart terug te schrijven naar het persoon die geschreven heeft, maar het mag natuurlijk wel.Er worden alleen kaarten verstuurd door heel Nederland. De groep bestaat al 2 maanden, en we hebben nu al over de 60 leden.

Wil jij ook een kaart sturen naar iemand, en weet jij iemand die een oppepper nodig heeft dan klik je hier  om lid worden van de Facebookgroep. Heb je geen facebook, maar heb je Hyves, ook daar heb ik een groep opgericht. Klik hier om lid te worden van deze groep. Ook via twitter zijn we te volgen. 

Reacties (2)


De laatste dag van mijn vakantie

Ik was weer lekker vroeg op, en heb een ontbijtje genomen. Om 10 uur was mn hulp gekomen, en we hebben een wandeling gemaakt. Toen we weer terug gingen naar mijn kamer, ging de deur van mijn huisje niet meer open. Ik ben gelijk naar de receptie gegaan en gevraagd hoe dat kon.

Ze zeiden dat ik me om 12 uur moest afmelden en dat daarom de deur op slot was. Nou dat vond ik wel raar, tenslotte had ik eerder een brief gekregen van het hotel, dat ze me om 16.30 naar het vliegveld zouden brengen. Dus dan zou ik de komende uren niet meer op mn kamer kunnen? Ik liet hun de brief zien, en toen hebben ze me alsnog een sleutel gegeven. Ik heb toen de koffer ingepakt en alles opgeruimt. De komende uren had ik nog genoten van het mooie weer.


Om 16.30 was ik klaar voor vertrek. Ik heb mn sleutel ingeleverd, en ze hebben me terug gebracht naar het vliegveld. Helaas werd ik weer terug gebracht in een busje. Ik was daar niet zo blij mee, tenslotte had ik al aangegeven dat ik als ik weer terug zou gaan, ik liever had dat ik met een auto vervoerd wilde worden. Maar helaas was dit niet mogelijk. Dus ben ik er weer met veel moeite in het busje geklauterd.

Toen we bij het vliegveld aankwamen, moest ik in een soort golfwagentje. Ik vond dat best wel eng. Tenslotte kon ik me nergens aan vasthouden. Maar gelukkig was het een kort ritje. Nadat ik uit het wagentje werd geholpen, werd ik door het personeel van het vliegveld naar de gate gebracht. Ik had gezegd, dat ik met nog 2 mensen mee zou gaan en dat ik daarop zou wachten. Na goed een kwartier wachten, brachten ze me alsnog naar de douane. Het zou toch niet zo zijn dat ik nu de vlucht alleen moest doen?  En ik moest mn visum en paspoort laten zien.

 

Ik pakte mn paspoort maar kon nergens mn visum terug vinden. Die zou toch niet in de kamer van het hotel liggen? Nee dat was onmogelijk ik had alles meegenomen. En wat nu? Ik had al eerder gehoord, dat als je je visum kwijt bent je naar het politiebureau moet gaan en dat je daar je verantwoording af moet leggen. En dat een nieuw visum, veel geld ging kosten.

Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest. Ik vertelde het tegen een medewerker, dat ik dus echt mn visum kwijt was. Nou zei hij "geen probleem dan gaan we weer een nieuwe invullen". Ik vroeg wat de kosten waren. Nou zei hij "dat kost u helemaal niets". Verder zei hij "U moet wel de kosten betalen omdat u uit Bali weg gaat". Ja dat was me bekend dus daar had ik al rekening mee gehouden. Jeetje wat een opluchting dat ik niks hoefde te betalen. En dat ik weer een nieuwe visum kreeg. Maar ja ik zat nog helemaal in de spanning, omdat ik mn 2 kennissen (die met me mee zouden vliegen) zich nog niet gemeld hadden.

Een van de begeleiders brachten me naar de douane, en nadat ik gefoulleerd werd en mn paspoort en mn visum had ingeleverd, brachten ze me naar een andere gate. Daar zat ik dan helemaal alleen. Een half uur later werd er gebeld, en gelukkig was het een van mn kennissen die met me mee zouden vliegen. Ze vroeg waar ik was. Ik zei dat ik al door de douane heen was, en dat ik hun gezocht had maar niet had gevonden. "O je bent al door de douane heen" zei ze. "dan zien we je straks wel". Nou ik heb daar 2 uur rond gereden. Wat een mooi vliegveld was het. 

Twee uur later zag ik mn kennissen, en we gingen naar de gate om ons in te laten checken. We hadden natuurlijk weer voorrang op de andere passagiers, en zaten weer als eerste in het vliegtuig.

 

De vlucht was goed verlopen alleen was het een harde landing. Nadat iedereen was uitgestapt werd ik uit het vliegtuig gehaald, dit ging zonder problemen. Toen moesten we naar een ander gedeelte van het vliegtuig. We gingen met de skytrain. Wat was dat geweldig om dat mee te maken. Het is een trein, hier kon ik gewoon in rijden met mijn rolstoel. Dit zouden ze ook in Nederland moeten hebben.


Nadat we uitgestapt waren, hebben we eerst nog wat gedronken. Daarna zijn we weer in het vliegtuig gestapt. Het was weer een lange vlucht, maar ik had het idee, dat het niet zolang duurde. Dat was maar een verbeelding, want deze vlucht duurde ook 11 uur. Jammer vond ik wel dat we niet bij elkaar konden zitten. Dus heb ik me maar moeten vermaken met tv kijken. Om 7 uur smorgens vroeg lande het vliegtuig weer.  Nadat we door de douane waren gegaan, hebben we de koffers opgehaald. Nou dat was nog een groot probleem. De koffers van mn kennis was kwijt. De volgende dag zouden ze de koffer bij hem thuis afleveren werd er gezegd. Nadat we de overige koffers gepakt hadden, zouden we naar een balie gaan. Daar moest ik me melden omdat ik met het gehandicaptenvervoer weer terug zou gaan naar het hotel.

 

Dus wij overal informeren, maar de balie was dus nergens te vinden, wat we ook vroegen. We gingen het dan maar vragen bij de info. Ze vertelde ons waar die was. We moesten weer naar beneden en dan zouden we het vanzelf vinden. Wij met de lift naar beneden, maar nee hoor de balie die we nodig hadden was nergens te zien. Dus wij weer naar boven. En na goed een half uur zoeken, hadden we het gevonden. Nu bleek ook nog de taxichaufeur zoek te zijn, maar na een poos, zagen we hem alsnog. We zijn toen in het busje gestapt, en weer terug richting hotel gegaan. Gelukkig hoefde ik niet mijn rolstoel uit, zoals bij de vorige rit. Bij het hotel aangekomen, waren we toch toe aan een kop koffie. Na goed een half uur heb ik alsnog afscheid genomen, en ben ik naar mn auto gegaan. 

Waar ik wel aan moest wennen was, dat ik geen motoren meer zag op de weg. En het was een stuk rustiger, want ik was al dat getoeter gewend. Twee uur later, was ik weer thuis. Ik heb de boel de boel gelaten en ben naar bed gegaan.

Ik heb toch een paar uur kunnen slapen. Dat vond ik helemaal niet gek tenslotte had ik 14 uur mn ogen niet dicht gedaan.

Ik heb de volgende dag een email gestuurd naar de vliegtuigmaatschappij. Ik heb hier in vermeld, dat ik een goede vlucht had gehad, en heb hun gevraagd of ik als ik weer zou vliegen alleen zou mogen reizen.

Dit was hun antwoord.

 

Geachte heer/mevrouw, 

Bedankt voor uw email. 
Het is fijn om te horen dat alles naar wens is geweest. 
De volgende keer als u op reis gaat, dan is het geen probleem om alleen te reizen. U dient dan alleen de gegevens door te geven aan ons dat u hulp nodig heeft en wat voor hulp. Dan kunnen wij dit in de boeking verwerken. 
Het gaat erom dat u zichzelf aanboord kunt redden als u alleen reist en dat kunt u, dus dat is geen probleem. 

Hopelijk tot de volgende keer. 

Met vriendelijke groet,
SINGAPORE AIRLINES Ltd

 

Ik hoop dat ze zich aan hun woord houden. Ik heb nu zwart op wit, dat ik alleen mag vliegen met deze vliegtuigmaatschappij. Dan heb ik dit, in ieder geval bereikt, en is mijn strijd die ik een half jaar geleverd heb niet voor niets geweest.







Reacties (10)

Dag 25

 

Weer heel vroeg wakker, maar dat had een rede. Om 6 uur werd er geklopt op de deur. Wie moest dit nu weer zijn, dacht ik. Door de ruit zag ik dat het mn hulp was. Toen ze binnen was, vertelde ze me dat ze de avond ervoor nog bij me was geweest maar dat ik er niet meer was.  Ik vertelde haar dat ik ondanks ik de hele dag een tour had gemaakt, ik nog lang niet moe was. En dat ik savonds tot diep in de nacht nog uit was geweest.

Toen zei ze dat ze mijn fototoestel per ongeluk had meegenomen, omdat ik haar gevraagd had het ff bij haar te houden omdat ik uit het busje moest stappen. Wat een geluk, ik had mijn fototoestel weer terug. Ze ging weer snel naar huis, maar ze zei dat ze rond smiddags weer terug zou komen, en dat we dan een cadeautje zouden kopen voor de verjaardag van mijn moeder. Ik heb verder de hele morgen, achter de pc gezeten. Even mn kennissen laten weten hoe het met me was.


Rond 14.00 uur ben ik weer naar mn huisje gegaan en gewacht op mn hulp, maar die kwam maar niet opdagen. Ik nog een uur wachten, maar helaas. Ik wilde haar bellen, maar mijn beltegoed was op. Ik kon alleen nog maar smssen. Dus heb ik er een paar verstuurd, maar kreeg geen reacties. Toen heb ik maar een andere kennis van me gesmst en gevraagd of ze contact op wilde nemen met mn hulp. Nog geen 5 minuten later werd ik terug gesmst door de kennis, met de mededeling: Je hulp is te moe om te komen. Ik vond dit wel raar, waarom had ze me dat niet eerder laten weten?

Maar s`avonds zou ze wel komen zei ze. Ik antwoorde "dan hoeft ze ook niet te komen." Als ik niet kan, vind ik het normaal dat ik het even laat weten dat ik niet kan. Dus dit vond ik echt niet gepast. 

Rond 17.00 uur ben ik maar weer naar het Hardrockcafe gegaan, en ja hoor daar stond ze weer. Ik wilde haar aanspreken, maar ze had helemaal geen interesse meer in me. Dit vond ik wel heel erg vreemd. De laatste keer dat ik haar zag was ze nog vriendelijk, en hebben nog gezellig gepraat. Maar iedere keer als ik haar wat vroeg zei ze dat ze geen engels kon. Terwijl ik de afgelopen dagen wel Engels had gesproken met haar. Nee ze wilde alleen maar dat ik wat van haar kocht. Ik ben toen maar gegaan.

 

Op de terugweg kwam ik een oude vrouw met haar dochter tegen. De dochter zei dat ze me kon. Ik vond dat nogal vreemd. Ze zei dat ze -en mn vriendin- had gezien bij het strand. Ik verteld haar dat dat wel kon kloppen, want ik was in al die weken veel bij het strand te vinden. Maar zei ik tegen haar, dat mn hulp toch echt niet mijn vriendin was. Ook vertelde ik haar dat ik alleen op vakantie was. Nou dat vond ze helemaal een prestatie. Even later kwam er een andere vrouw erbij zitten. Ook daar heb ik gezellig mee gepraat. Na een poosje moest de oude vrouw met haar dochter weer naar huis. Ze namen afscheid van me, en heb toen gezellig met die andere vrouw tot 3 uur snachts gepraat. Ze werkte in een bedrijfje waar sieraden werden gemaakt. Gelukkig kon ze goed engels. Ze is samen met mij terug gegaan naar het hotel. En ben toen gaan slapen.

Dag 26

Die dag weer geen ontbijt genomen. Ik was veels te bang dat ik dan weer buikgriep zou krijgen. Om tien uur kwam mn hulp weer. Ze vertelde me dat ze de vorige dag ziek was. Ik vertelde tegen haar, dat ik had gehoord dat ze moe was. En vertelde tegen haar mocht ze weer niet kunnen, dat ze me moest bellen of smssen, dan kon ik er rekening mee houden met wat ik ga doen die dag. Dit beloofde ze.

We zijn toen samen naar de markt geweest en hebben wat gekocht voor mn moeder (lekker afdingen). 

Om 20.00 uur had ik een afspraak met de kennis die ik gisteren getroffen had op de terugweg. We hadden afgesproken in de stad. Ik was op tijd, maar ik zag haar dus nergens. Na een poosje belde ze me op waar ik was, en al gauw had ze me gevonden. We hebben toen gezellig gewandeld.

We zijn eerst naar een monument geweest. Dat was een grote zuil ter nagedachtenis van de personen die in 2002 zijn gedood tijdens een bomaanslag op Kuta.

Dat zag er heel indrukwekkend uit. Hier nog meer info over het monument

Nadat ik het monument had vast gelegd, zijn we naar een restaurantje gegaan, en hebben daar wat gegeten. Daarna zijn we terug gegaan naar het hotel. Daar is ze van 11 uur tot half 2 snachts gebleven. We hebben weer veel gepraat en het was erg gezellig.

Ik zou haar de volgende dag weer terug zien, en dan zou ze een vriendin meebrengen had ze gezegdIk vond het wel gezellig om weer nieuwe contacten te ontmoeten.

Nog een dag, en dan was mijn vakantie toch echt afgelopen.




Reacties (5)

Dag 23

Ik had niet goed geslapen. De rede was dat ik de dag ervoor savonds koffie had gedronken. Dan kan ik savonds niet slapen. Wat een nacht heb ik gehad, wat was het gezellig. Had leuke mensen ontmoet, politie en security getroffen die alcohol dronken, en een mooie Balinese vrouw ontmoet, wat wilde ik nog meer.

 

Maar de ochtend had een keerzijde..ik had weer buikgriep. Ik dacht dat ik er vanaf was..niet dus. Misschien was het door de alcohol was gekomen. Dus dacht ik de komende 5 dagen maar weer rustig aan doen met eten. Misschien was het een virus wie weet. Die dag zou mn hulp weer komen. En na 3 weken gezelligheid, was ik erg boos geworden. Ik had haar 1 miljoen rupiah gegeven voor al die weken die ze bij me was. Dit is erg veel geld, dit verdienen de meeste mensen daar niet. Ook had ik van te voren 1 miljoen rupiah voor mezelf gehaald om te gebruiken. Ik betaalde ook haar consupties, taxi`s enz enz. Op den duur was mijn eigen geld bijna op. Dus ik had haar goed beloond volgens mij. Tenslotte had ik maar een bepaald budget voor mijn vakantie, en daar was ik bijna overheen. Dus ik tegen haar verteld dat ze ook mee moest betalen.Nou dat was dus tegen het zere been. Ik had zelf 1 miljoen uitgegeven aan mezelf en heb er 3 weken over gedaan om dit op te maken. Maar zij had anderhalf miljoen opgemaakt binnen een week. De enigste reactie was gevloek en een boos gezicht. Nou ik had toch meer dankbaarheid verwacht. En ik had omgerekend nog maar 10 euro, voor 4 dagen. Hier moest ik nog van eten en drinken.

En de volgende dag zouden we een tour maken, die ik zou betalen en ze mocht ook nog een vriendin meenemen. Dus rede om te klagen had ze niet. S`avonds was ik weer naar het Hardrockcafe geweest, en weer de Balinese schone ontmoet. Jammer was wel dat ze het erg druk had, dus veel gepraat hadden we niet. Ben rond 21.00 uur weer naar huis gegaan.

Dag 24

Vroeg opgestaan, want we zouden eindelijk dan een tour maken. Gelukkig was mijn buikgriep over. Ik had maar niet ontbeten want, ik was veels te bang dat ik dan weer buikgriep zou krijgen. Mn hulp had een paar dagen geleden een chaufeur geregeld. We stapten in de taxi, en mn hulp zei tegen de taxichaufeur, naar welke plaatsen hij moest rijden. Nou dat was dus niet de bedoeling zei hij. En van de tour was hij helemaal niet vanop de hoogte. Mijn hulp heeft toen de taxichaufeur gebeld, die dit geregeld had, maar die nam dus niet op. Dus we konden weer naar het hotel terug. Daar aangekomen had mn hulp een andere vriend van haar gebeld, en die was bereid om een busje te regelen, en een tour met ons te maken.

Een half uur later kwam hij aanrijden. We gingen eerst naar Tanah lot waar heel veel winkeltjes waren. Ook was er een tempel. Daar aangekomen stapte we uit en gingen eerst naar een tuin die er te bezichtigen was. Die konden we op afstand bekijken dwz ik alleen. Want de weg erna toe was onbegaanbaar. Dr zaten veel gaten in de weg of was erg stijl. Wat ik wel had gezien was een enorme slang. Ik denk dat dit een boa-constrictor was. Maar die zat gelukkig een een grote houten kist. Ik kon wel ermee op de foto, maar dat heb ik maar niet gedaan.

Hier ligt de slang


Het bezoek was maar van korte duur, we zijn er maar 5 minuutjes geweest. Toen zijn we weer vertrokken. Toen zijn we naar Monkey forest in Ubud geweest. Dat was erg leuk. Je zag daar de apen in het wild rondlopen. Mn hulp en haar vriendin hebben ze dan ook gevoerd. Ik was niet zo n held. Je weet maar nooit wat die beesten uitspoken. Helaas waren het alleen maar bavianen te zien.

Wat ik ook zag waren vleermuizen. Die hingen aan een boom. Ik dacht eerst dat het vleerhonden waren, maar het waren echte vleermuizen.


Na een hallf uur zijn we weer vertrokken. We zijn toen door Ubud gaan rijden. Overal zag je houtsnijwerk, glaswerk en schilderkunst. Daarna zijn we wezen kijken bij een grote tempel. Een van de tempels die Bali bezit. Dit vond ik ook heel erg mooi om te zien. Nadat we die bezichtigd hadden, waren we via Nusa-Dua naar Jimbaran gegaan. We begonnen trek te krijgen, want we hadden al een paar uur niks gegeten. Nadat we de auto geparkeerd hadden,   zijn we naar een restaurant gegaan.

De ober kwam met de menukaart. Aangezien ik niet zoveel geld had kon ik alleen voor mezelf betalen. De chaufeur die ons gereden had, zei dat het geld geen probleem was, en liet zijn portemonee zien. Dus had ik baracuda besteld met rijst en groente en sausjes voor 4 personen. De tafel stond vol met allerlei dingen. De vrouwen bestelde verschillende coctails en de mannen zaten aan het bier. Nadat we gegeten hadden, kregen we ook nog een balinese dansgroep te zien die optrad.

Na het optreden zijn we weer terug naar het hotel gegaan. Ik had het geld wat ik moest betalen voor de trip uit de kluis gehaald en wilde het aan de bestuurder geven. Hij zei dat dit veels te weinig was, tenslotte had hij ook voor het eten betaald. Ik dacht dat hij dat zou betalen. Dat had ik dus mis en moest ook het eten betalen. Ik dus nog bozer. Als ik dit geweten had dan was ik daar nooit geweest. Ik had het normaal gevonden als ieder voor zich had betaald. Maar nee hoor ik had mn hulp met mn vriendin uitgenodigd om de tour te maken. Plus heb alle entree betaald, en dan zou ik ook nog het eten betalen. Van gif ben ik maar naar de bank gegaan en heb het geld gepint.

Nadat iedereen naar huis was gegaan (zonder mij te bedanken voor alles) ben ik maar weer naar het Hardrockcafe gegaan. Ik kwam daar bekende mensen tegen en ben daar tot diep in de nacht gebleven.

Toen ik terug kwam naar het hotel kwam ik erachter dat ik mijn fototoestel kwijt was.

Dat was dus een leuke dag met een flinke bijsmaak. En het geld dat ik had moeten betalen, en het fototoestel kwijt met al mijn herrineringen..

Ik ben toen maar gaan slapen.



Reacties (5)

Dit word een lang verslag......

Dag 20

Om 7 uur opgestaan en ontbeten. Ja ik kon weer normaal eten. Ik had wel rustig aan gedaan, dus licht voedsel gegeten. Toen ik terug kwam naar mn huisje stond mn hulp me op te wachten, We zouden vandaag naar een karnival gaan. Ik wist niet wat ik me daarbij moest voorstellen. Is het een carnaval? Ik wist het niet. Nadat we wat gewandeld hadden, gingen we weer naar het strand.

Toen we eindelijk zaten, zagen we ineens mensen opzij gaan. Wat was het geval opeens zagen we twee enorme olifanten op ons afkomen. Gelukkig was er een oppasser bij en veel mensen maakte ervan een foto. Ook ik heb er een paar gemaakt.

Ik durfde dus echt niet dichtbij te komen, ze stonden heel dichtbij. Maar op een gegeven moment moest ik wel want we zouden weer verder wandelen.  We liepen richting strand en zagen daar heel veel mensen. Er was een ceremonie aan de gang. Dit bleek een crematie te zijn. Vier mensen werden bij het strand gecremeerd. Dat was heel indrukwekkend om te zien. Een voor een werden ze naar het strand gebracht door de familie. Ze zaten in grote hoge bouwwerken.

Even later werden ze in brand gestoken. Nadat we dat gezien hadden, zijn we terug gegaan naar de carnival. Er was een grote tent met een podium. Daar traden dansgroepen op. En er was een tent waar allemaal stoelen waren voor de gasten. Daar zaten dus al die dansgroepen die op zouden treden. De ene groep was nog mooier dan de andere. We hebben drie uur moeten wachten voordat het echt begon. Dus ik had mooi de kans om fotos te maken.

Na een uur was het afgelopen. Het was heel mooi om te zien. We zijn daarna weer naar het huisje gegaan. Want het was een lange dag geweest. S`avonds ben ik in mijn huisje gebleven want ik was best wel moe, van de indrukwekkende dag.

Dag 21

Nog 7 dagen en dan was mijn vakantie afgelopen. Ik kon terugkijken op een mooie tijd, met pieken en dalen. Wat ik echt wilde is uitgekomen, ik wilde naar Bali. De mogenlijkheden wat ik hier had was toch te beperkt. Maar dat wist ik van te voren. Buiten het terrein was het niet altijd mogenlijk, om me te verplaatsen. Of ik moet een taxi nemen. Gelukkig waren de mensen erg hulpvaardig.

Ook had ik veel nieuwe kennissen gekregen. Een paar zullen me altijd bijblijven. Vooral mn "vriendin".

Die dag zou ik een tour maken, maar die heb ik maar gecanseld. Ik had weer buikgriep. Maar ondanks had ik genoten van het mooie weer, en heb een paar uur achter de pc gezeten toen de zon weg was. S`avonds had ik tv gekeken in mijn eigen huisje, omdat er op het terrein niets te doen was.

Dag 22

Die dag zouden we weer naar een kennis  gaan, waar ik eerder heen was geweest. Annie is een kennis waar ik al eerder heen was geweest. Ook had ik weer een uitnodiging gekregen van het management om naar een party te gaan. Dit was alweer de 3e die ik gekregen had.

Rond drie uur zijn we weer met de taxi terug gegaan. Om 18 uur ben ik toch naar de party geweest. Het was heel erg gezellig. Na de party ben ik naar mn huisje gegaan. Maar ik verveelde me, en ben toen buiten het terrein gaan wandelenNa een kwartier was ik aanbeland bij het Hardrock cafe. 

Al gauw had ik aanspraak met iemand van de securety. Die moest zorgen dat de mensen netjes hun motor parkeerde. Hij vroeg of ik wat wilde drinken, en ik zei dat ik daar best wel zin in had. Hij zou het even regelen, en even later kwam een prachtige verschijning op me af met een bintang.

Ik stelde me dus voor, en we hadden een leuk contact. Even later kwamen er weer twee mensen van de security erbij zitten. Ze hadden wapens bij zich. Dat kwam omdat er elf jaar geleden een bomaanslag is geweest in Kuta.

Een van de security had een fles arak bij zich. Arak is een sterkedrank afkomstig uit Azie, die gemiddeld 60,% alcohol bevat. Gelukkig was deze niet zo sterk, want ik had er een paar gedronken. Ook de security en een paar politieagenten die er later bijkwamen dronken gezellig mee. Dat ze ook mochten drinken vond ik heel raar.

Ik heb een gezellige avond gehad die duurde tot twee uur diep in de nacht. Op een gegeven moment toen ik wilde gaan, vroeg een van de agenten of hij mij terug kon brengen met zijn auto met zwaailicht. Hier had ik maar nee op geantwoord, want ik wist dat hij ook gedronken had. En ja alcohol in het verkeer kan niet samen. Dus ben ik weer alleen terug gegaan. Om half 3 was ik weer terug. Al met al was het een gezellige avond/nacht geweest. De eerste in bijna 3 weken.

Reacties (4)

Dag 16

Heel vroeg wakker, de rede: om half 3 werd ik wakker door geschreeuw van de gasten die daar verbleven. Ik had de buitendeur al dicht, en dan heb je ook nog twee andere deuren die dicht kon. En die deuren waren ook gesloten. Kun je nagaan wat een herrie dat geweest moest zijn. Gelukkig had ik na dat geschreeuw weer kunnen slapen tot 7 uur.

Daarna gedoucht en een ontbijtje gegeten. Een toast met een kopje thee. Had ik het maar niet gedaan, ik had weer buikgriep. ik weer die medicijnen genomen die ik gekregen had. En zo heb ik het de hele dag vol gehouden. Had al een paar dagen niet normaal kunnen eten. De meeste tijd zat ik op de wc. Dus dat werd de komende dagen weer niks meer eten. Savonds weer geprobeerd om te smssen, en weer was het niet gelukt. Balen dus.

Ik had afgesproken met mn hulp dat ik een tour zou gaan maken, maar als de buikgriep niet minder werd, zou het niet doorgaan. Ik had geen zin om de hele dag een tour te maken als ik buikgriep had.
Weer een teleurstelling van mn vakantie.  Mocht ik de volgende keer weer buikgriep hebben (wat ik niet hoop) dan neem ik mn laptop mee. dan heb ik tenminste wat te doen. Nu kon ik nergens heen.


S`avonds toch maar weer naar de bar geweest. Gelukkig was mn Duitse "vriend" er ook. Hij vertelde dat hij de volgende dag weer naar huis zou gaan. Heel jammer, nu had ik geen persoon meer waarmee ik gezellig kon kletsen. Want de meeste die ik kon waren er niet meer.
Er was nog iets gebeurd. We zaten gezellig aan een tafeltje toen er opeens wat mensen voorbij rende. Wat was er gebeurd: vooraan het hotel hadden ze vlakbij het strand vuurwerk afgestoken (wat niet mag) en een van die vuurpijlen had een plastc stoeltje geraakt. Met het gevolg dar die in brand was gevlogen. Gelukkig was er water in de buurt en werd het vuurtje gauw geblust. Om 23 uur is mn Duitse kennis weg gegaan en ben ik ook maar naar mn huisje gegaan.

Dag 17

Weer vroeg wakker, en alweer geen ontbijtje gehad. Wel wat thee gedronken. Mn maag was nog steeds van streek. En zolang die niet in orde was, had ik niks gegeten. Om 12 uur was mn hulp gekomen, met een vriendin. Gelukkig kon ze beter engels dan mn hulp. En hebben we gezellig gepraat over van alles en nog wat.
Na het gesprek, heb ik  afscheid genomen van mn Duitse "vriend". Hij heeft zijn emailadres gegeven, en zo kon ik toch nog contact met hem houden. De hele dag niet veel gedaan, alleen genoten van het mooie weer.

Al een paar dagen mn Indische vriendin niet meer gezien, ik miste haar heel erg. We hadden zo`n leuke gesprekjes iedere keer als ze kwam.
Savonds ben ik weer terug gegaan naar de bar, en daar speelde dezelfde band die ik mn hele vakantie al gezien en gehoord had. Ik ben toen maar weer naar mn huisje gegaan.

Ik had nog tien dagen voordat mn vakantie afgelopen was, en hoe raar het ook klinkt ik had alweer zin om naar huis te gaan.
Ik had wat tv gekeken, totdat ik in slaap viel.

Dag 18

Die dag  zou mn hulp komen, met een pan soep. Ik had al een paar dagen niets gegeten, en dat zou er wel in gaan. Eerst gedoucht en geen ontbijtje genomen. Maar wel de nodige kopjes thee. Toen ik weer terug kwam in mn huisje stond mn hulp al voor de deur, met het pannetje soep. me op te wachten. In de soep zat kip, rijst en worteltjes. Ik had er een beetje van gegeten, bang dat ik weer buikgriep zou krijgen. Daarna is ze weer vertrokken en heb ik toch nog genoten van het mooie weer.

Dag 19

Niet goed geslapen. De muggen hadden me gevonden, en ik had me nog wel goed ingesmeerd. Daarna ben ik naar de receptie geweest, om de nota te betalen, van al die dagen dat ik daar was geweest. Toen de man het geld wilde tellen, zei hij dat hij een briefje van 100.000 rupiah niet accepteerde, omdat er een stukje uit was. Ik had hem toen maar een ander briefje gegeven. Daarna ben ik naar de 2e etage van het hotel geweest. Ik had gehoord dat mn "vriendin" daar werkte. Dus ik met de lift naar boven, en na enig zoeken zag ik haar. Wat was ik blij om haar weer te zien. En volgens mij vond ze het ook leuk. Nadat we weer hadden bijgekletst, sprak een man me aan die daar werkte. Hij zei dat hij me vaker had gezien, en dat ik in het gedeelte waar ik stond gratis gebruik kon maken van het internet.

Dat kon ook wel op mn kamer maar ik had geen laptop bij me. Dus kon ik gratis gebruik maken van de computers die daar stonden. Goh dat had ik eerder moeten weten. Maar ik had me niet verveeld tijdens de vakantie. Dus mn computer had ik niet echt gemist. Terwijl als ik thuis ben ik dag en nacht achter de pc zit. Wel was de zaal om 19.00 uur weer gesloten. Maar dat vond ik niet zo erg. Ook was er elke dag van 16.00 tot 17.00 uur gratis drinken voor de gasten die in dat gedeelte van het hotel kwamen. Ook weer een meevaller.
Heb tot 17.30 gebruk gemaakt van de pc en daarna weer terug gegaan naarr mn huisje. Heb wat tv gekeken, en om 00.00 uur sliep ik weer in







Reacties (4)

Ik ben al een hele tijd lid van The Insiders

Wat is The Insiders? 
The Insiders is een mondig netwerk van consumenten die vrijwillig de nieuwste producten kunnen testen die hen interesseren. Als ze ervan overtuigd zijn, vertellen ze er gewoon hun vrienden over en maken het product mee bekend, via goede, oude mond-tot-mond reclame dus.

Ik heb in al die jaren dat ik lid ben, verschillende testen mogen doen. Dit staat hier op mn weblog beschreven. Nu heb ik een leuke test. Niet voor mij, maar voor mn poezen Ze mogen 21 dagen Purina One proberen.

Dus een week geleden ging ik van start. Luna lust bijna alles dus daar heb ik geen problemen mee. Maar Nina is erg sceptisch, dus die lust niet al het kattenvoer. In het verleden heb ik eens een test gedaan met ander kattenvoer, maar dat vond Nina echt niet lekker. Luna wel, die at het zo op.

Dus de volgende dag begon ik met de test. Ik opende de deur, vulde de bak en toen gebeurde er dit.

De dames konden niet eens wachten, tot het bakje op de grond stond hahahaha. Dus dat is een goed teken. Een paar dagen later, heb ik proefzakjes uitgedeeld, via mn kennissenkring. Dat behoord ook tot het testen. Je deelt proefpakketjes uit, en de testers vullen een enquete in, en dat rapporteer je. 

Een paar dagen later wilde ik weer hun bakjes vol doen, en ik opende de meterkast waar het voer staat. Aan de linkerkant staat het voer wat ze normaal krijgen, en aan de andere kant het voer wat ze uit mogen proberen. En Nina was er als eerste bij ennnnn

ze stak dr koppie in het nieuwe voer.

Nou dat is dus duidelijk wat haar voorkeur is. Ben benieuwd als de 21 dagen voorbij zijn, of ze het oude voer nog lekker vinden.


Reacties (2)

Dag 12

Die dag voelde ik me alweer stukken beter. Had ook goed geslapen. Ik was om 20.00 uur naar bed gegaan en heb tot 7.30 geslapen. Ook weer wat thee gedronken, en verder niets gegeten. Na het eten ben ik de Duitse kennis nog tegen gekomen, en die had me gemist. Ik had hem uitgelegd, dat ik buikgriep had. Om 12 uur is mijn hulp weer gekomen, en haar ook uitgelegd dat ik het rustig aan zou doen die dag. We hebben wat gewandeld. We zijn helemaal naar de orange warung geweest. Dat is een markt waar heel veel Nederlanders komen, en veel kraampjes staan. Het was erg gezellig, en heb ook met sommige gesproken. Ik moest er best aan wennen om weer in mijn eigen taal te praten. Want al die dagen dacht en sprak ik in het Engels en Duits.

Dus moest ik op een gegeven moment zoeken naar de Nederlandse woorden. Best wel raar. Toen ik bij de Orange warung was had ik een kokosnoot genomen. Lekker verfrissend dacht ik, maar nee het water wat erin zat was lauw. En de kokos was ook niet lekker, en heb het laten staan.We zijn tot 17.00 uur gebleven., toen zijn we met de taxi weer naar t huisje gegaan. Savonds om 19.00 kwam ik weer die Duitse kennis tegen, en tot 23.00 uur aan de bar gezeten.

Dag 13

De vakantie zit er bijna voor de helft op. Wat gaat de tijd toch snel als het gezellig is. Ondanks er voor mij weinig mogenlijkheden waren, had ik het toch naar mn zin. Is het niet het mooie weer, dan zijn het wel de vriendelijke mensen, en het heerlijke eten. En niet te vergeten de mooie vrouwen. Daar kon ik niet omheen. Ik heb echt een zwak voor indische vrouwen.

Maar goed nadat ik alweer vroeg was opgestaan, en mn ontbijtje had gehad ging ik terug naar mn huisje. Ik wilde even een paar smsjes versturen. Maar dat is nog niet zo eenvoudig. Heb toen buiten gesmst maar dat lukte ook niet. Kwam misschien door het slechte weer. Ben toen maar wat wezen wandelen, en genoten van het mooie weer. Maar dat duurde niet lang, want ik moest heel snel naar de wc. Helaas ik had weer buikgriep, en niet zo`n beetje ook. Waar zou het toch van komen? Ik had al weinig gegeten. Ook had ik geen water uit de kraan gedronken, en elke keer mn handen gewassen. Wat ik wel had gedronken was water uit een kokosnoot, en die was lauw in plaats van lekker fris. Nee je gaat dan alles de schuld geven waar het van komt. Toen heb ik toch maar de "dokter" laten komen. Ik had het idee dat het geen echte dokter was, maar iemand die een ehbo diploma had. Hij vroeg niet eens wat ik had en wat ik eraan gedaan had om het te stoppen. Nee hij vertelde dat ik maar een echte dokter moest bellen, en dat mij dat wel 575.000 (46 euro) rupiah ging kosten. En dat ik dat meteen moest betalen. En mocht ik dan naar het ziekenhuis gaan of medicijnen nodig hebben, dan kwamen die kosten er ook nog bij.

Ik weet wel, dat je dat geld terug krijg via de verzekering, maar ik had er geen goed gevoel over, wat die "arts" betref. Ik heb toen een kennis gebeld, en ze heeft via haar eigen arts een recept gekregen. Een half uur later kwam mn hulp terug met de medicijnen. Ik moest er elke dag 2 innemen, maar was de buikgriep over dan hoefde ik die niet meer te slikken. Ik heb gelijk ze ingenomen. Dezelfde dag heb ik me rustig gehouden, en niks gegeten. Wel heb ik veel thee gedronken. S`avonds maar tv gekeken.

Er waren veel zenders maar de meeste die verstond ik toch niet. Wat wel leuk was dat ze een Nederlandse zender hebben. Die herhaalde de hele dag de uitzendingen van de dag ervoor. Hier word er wel eens gemopperd dat er zoveel herhalingen zijn, maar tijdens de vakantie was t wel een uitkomst. Wat ik wel handig vind is dat sommige engelse zenders worden ondertitteld in het Maleis. De taal die ze spreken. Dan kon ik mooi weer nieuwe woorden leren en oefenen.

Dag 14

Om 8 uur wakker, gedoucht en toch maar weer niks gegeten. Wel heb ik wat thee gedronken. Toen ik weer terug ging naar mn huisje, waren ze de kamer aan het poetsen. Op mn bureau lag weer een uitnodiging van het management, om weer naar een party te gaan. Deze keer had ik mn twijfels, omdat ik nog steeds buikgriep had. Maar die party was de volgende avond. Ben weer naar het zwembad geweest, en heb genoten van het warme weer.

Wie ik ook gesproken had was mn Duitse kennis, en hij zei dat hij savonds om 21.00 uur weer bij de bar zou zijn. En hij vroeg of ik er dan ook was. Nou dat kon ik niet beloven, omdat ik buikgriep had. Savonds ben ik naar de bar gegaan, Mn duitse kennis stond me al op te wachten en we hebben gezellig gepraat.

Rond een uur of 11 kreeg ik ineens telefoon. Ik neem op en aan de andere kant van de lijn hoor ik dat een firma uit Nederland belde Dat vond ik nogal vreemd, omdat je toch eerst een landnummer moet bellen? Ik legde hem uit dat het hier kwart over 10 savonds was. Hij vroeg natuurlijk hoe dat kon en waar ik was. Dus ik legde hem uit dat ik in Bali was. Na het telefoongesprek ben ik nog tot 23.00 uur gebleven, en ben toen naar mn huisje gegaan.

Dag 15

S`morgens vroeg opgestaan. Toch een poging ondernomen om wat te eten. Heb een toast genomen met een kopje thee. Verder niks.

Wat leuk was, is dat ik toen ik de zaal binnen kwam er muziek klonk. Er zaten twee mensen op de grond gamelanmuziek te spelen. Dat vond ik erg mooi. Na mn karig ontbijtje is mn hulp me op komen halen, en zijn we weer wat gaan wandelen. Nadat we een heel eind gewandeld hadden, had ze zin in een annanas. Ze sprak een vrouw aan, die dit verkocht en ze die werd terplekke geschild.

 

Voordat we op de plek van bestemming kwamen, moesten we nog door twee slagbomen. De eerste die was open en we gingen er zonder moeite doorheen. Maar de tweede slagboom was gesloten, maar mn hulp zorgde er wel voor dat hij werd geopend. Ze sprak iemand aan, en nog geen vijf minuten later kwam hij terug met een sleutel en werd de slagboom geopend, en konden onze weg weer vervolgen.

Nadat ik de hele middag genoten hadden van de zon, gingen we weer terug. Tot we opeens bij de gesloten slagboom waren. Wat nu? Gelukkig kwamen  twee mannen voorbij en ik legde uit dat de slagboom gesloten was, en dat we er niet meer doorheen konden. Nou geen probleem zei er een en ze tilde me met rolstoel en al op, en even later kon ik weer verder rijden.Ik heb ze bedankt en wilde ze wat geld geven, maar dat wilde ze niet.

We zijn toen terug gegaan naar het hotel. Maar eerst moest ik naar een ATM (pinautomaat) om wat geld te pinnen. Ook zou ik geld pinnen voor mn hulp, omdat ze toch een hele maand met me opgetrokken was, en me geholpen had.

S`avonds ben ik toch maar naar de party geweest, het was niet zo gezellig. Dat kwam omdat er heel weinig mensen waren. Gelukkig was mn kennis uit Duitsland er wel. Na afloop zijn we naar de bar gegaan, maar we hebben het niet zo laat gemaakt. Om 21.00 uur was ik alweer in mn huisje, en om 00.00 uur ben ik gaan slapen.

Reacties (3)

Wat me opviel tijdens de vakantie was dat het personeel er alles aan deed, om het terrein schoon te houden. Er lag nergens een blaadje of wat dan ook. Een paar keer per dag werd alle troep weg geveegd. En ze begonnen er al smorgensvroeg mee. Ben er ook soms wakker van geworden. Ook bij het zwembad, werd elk bloempje of blaadje weg geveegd of opgeraapt. Zelfs op het strand werden alle troep opgeruimd door iemand met een prikker. Je zag ook veel vuilnisbakken en geen enkel flesje lag op de grond.

 

Deze dag zou ik kennis maken met Annie. Ze woont al jaren op Bali en heeft een aangepaste woning. Toen ik opstond had ik een kleine kater. Niet gek na wat ik de vorige dag had gedronken. Ook had ik niet zoveel honger. Had wat sap gedronken en wat fruit. Om 9 uur ging ik weer richting zwembad en daar zag ik mn "vriendin" weer. Helaas had ze het erg druk die dag, en heb dr amper gezien. Dat kon ook niet want om 10 uur kwam mn hulp me weer ophalen om naar Annie te gaan. Toen we daar aankwamen lag ze op bed. Ze kon niet zo goed lopen die dag.


We hebben gezellig gepraat en ze had me uitgenodigd voor volgend jaar, om in haar huisje gratis te verblijven voor een maand. Ik hoefde dan alleen dr werkster en het eten te betalen. Maar eerst zou ze geopereerd en hersteld moeten zijn had ze gezegd. Dan ging ze in de tussentijd dat ik in haar huisje verbleef ergens anders wonen. Nou die uitnodiging sloeg ik niet af. Op een gegeven moment kwam haar buurman ook op bezoek, die nodigde me ook uit om langs te komen als ik bij Annie op bezoek was geweest. Even later hebben we warm gegeten. Ze had eten laten brengen. We aten eerst Javaans, en daarna Balinees. Dat was wel iets pittiger maar zeer smakelijk. Na het eten hebben we nog ff gezellig gepraat, en ben ik naar haar buurman geweest. Dat was ook een Nederlander. Daar heb ik tot 15.00 uur gezeten, en toen zijn mn hulp en ik met de taxi weer naar het huisje gegaan.

Om 16.00 uur ben ik naar het strand gegaan en lekker een paar pilsjes gedronken. De zon was wel verdwenen.

Savonds om 18.00 uur had ik afgesproken met een Australier. Die had ik een paar dagen geleden getroffen bij het zwembad.

Nadat ik me omgekleed had, ging ik richting strand. Hij stond me al op te wachten. Een uurtje later zijn we samen naar het restaurant gegaan om daar wat te eten. Normaal deed ik dat niet, omdat het eten in het hotel duurder was dan als je ergens anders zou gaan eten. Maar omdat er verbouwd werd op het terrein was er elke zaterdag het eten gratis.

Hij had zijn vrouw meegenomen en we hebben lekker gegeten en gekletst. Hij zou de volgende morgen weer naar huis toe gaan.

Na het eten ben ik terug gegaan naar mn huisje.


Dag 10

Vandaag alweer vroeg opgestaan, want ik wilde toch wel afscheid nemen van de Australier. We hadden om 8 uur afgesproken bij het zwembad. Dus ik was er, maar hij was in geen velde of wegen te bekennen. Ik nog overal zoeken maar helaas.

Ben toen terug gegaan naar het zwembad, en wie kwam er aanlopen...mn "vriendin". Ze had een balineese klederdracht aan.

Vandaag was het een speciale dag. Er zou een ceremonie zijn, omdat een gedeelte van het hotel verbouwd en klaar was. En daarom was iedereen verkleed.

Om 10.30 zou het dan beginnen.

Ondertussen had de zon zich nog niet laten zien, maar hoe later het werd hoe feller de zon begon te schijnen. Het was echt bloedje heet die dag.

Maar goed, van verre hoorde ik gamelan muziek, en ging kijken. Op de plaats waar normaal de tafels en stoelen stonden, hadden ze nu een gamelan orkest neergezet. Aan de zijkant stond een tribune voor de speciaale gasten. In het midden was er een plek voor de priester. En die opende het geheel. Het was heel indrukwekkend om te zien. Nog geen honderd meter verder stond er bij de bar een tafel met verschillende soorten fruit en andere offers. En er was een groot gat gegraven. De bedoeling was dat al die offers in dat grote gat werd gelegd en het gat werd dicht gemaakt. Daarna liepen mensen drie maal om dat gat. Ondertussen kwam er waar de priester zich bevond een man aanlopen met verschillende dozen. Daar zaten maskers in, en andere atributen. Hij heeft uren opgetreden, met dansen en met moppen te vertellen denk ik want op sommige momenten moesten de muziekanten lachen. Ik kon er in ieder geval niets van verstaan. Ik heb er 1 uur gezeten, en op een gegeven moment ben ik maar vertrokken. Het duurde voor mij te lang. Later hoorde ik dat het tot 14.00 uur was doorgegaan. Wat ik ook nog hoorde was dat mijn Duitse vriend werd uitgenodigd om bij het gezelschap te mogen zitten. Dat was wel heel bijzonder, want normaal mogen daar alleen maar mensen zitten die daar werken. Maar dat kwam denk ik omdat hij in het hotel al 20 jaar komt.

Ben daarna naar het strand geweest, en lekker genoten van het mooie weer en de nodige biertjes.

Rond 20.00 uur ben ik weer terug gegaan naar de bar, en had daar mn Duitse vriend weer getroffen. We hebben tot 00.00 uur gezellig gepraat.

Dag 11

Om 7 uur opgestaan, er was iets gebeurd waar ik al bang voor was....buikgriep.
Gelukkig niet ernstig maar wel heel vervelend.
En hoe het komt, ik weet het niet. Heb altijd goed opgepast wat ik at en dronk. En elke keer mn handen gewassen. Maar het kan altijd gebeuren.
Gelukkig had ik imodium meegenomen.
En die kon ik dan nu gebruiken. Heb gelijk twee ingenomen, met de hoop dat ik er snel vanaf zou zijn. En ik zou dan elke 2 uur er eentje moeten nemen stond op de bijsluiter.
Na het douchen alleen maar een kopje thee gedronken als ontbijt.
Daarna maar naar het huisje gegaan en wat gerust. Tot aan de middag verschillende keren buikkrampen gehad. Nadat ik gerust had ben ik naar het zwembad geweest.
Ik voelde me weer kiplekker. Ook omdat ik mn "vriendin" weer gesproken had.
Wel vertelde ze me dat ze ergens anders ging werken.
Dat vond ik heel erg jammer, nu zou ik haar minder zien.
Nu zou ze kantoorwerk verrichten.
Heb verder niets meer gegeten die dag, wel thee gedronken, Heb me de hele avond rustig gehouden.

Om 20.00 uur lag ik weer in mn bed, was best wel moe.
















Reacties (2)
Categorieën
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl