Bekijk hier het filmpje

Na aanleiding van dit logje van oma, ga ik ook maar eens wat schrijven over het jeugdsentiment wat ik vroeger zag op tv betref. In de loop van de tijd zal ik meer van deze logjes maken. Zo kan je zien wat ik allemaal op tv gezien heb in mn jeugd. Ik ga terug naar de jaren 70 toen ik bewust tv heb gekeken. Hier een paar series.

 

Toen ik nog heel klein was keken we vroeger naar Klaas Vaak (Het zandmannetje)

In 1965-1966 zond de NTS elke dag vóór het slapen gaan "Klaas Vaak" (Das Sandmännchen) uit, een televisieserie die oorspronkelijk uit het toenmalige Oost-Duitsland kwam, waar de SFB hem vanaf 1959 uitzond.

 

 

 

 

Happy Days was een Amerikaanse televisieserie, die werd gemaakt en uitgezonden tussen 1974 en 1984. Happy Days was een nostalgische terugblik op de jaren '50 van de twintigste eeuw, gesitueerd rondom het gezin Cunningham in Milwaukee en huisvriend Fonzie (gespeeld door Henry Winkler

 

 

Hier hoor je de intro van de serie

 

En voorlopig als laatste in deze serie.

 

 

Dit is een Britse sciencefiction/supermarionationserie, gemaakt in de jaren 60.
In Nederland werd de serie uitgezonden vanaf september 1965 (eerder dan in Engeland) door de AVRO, één aflevering per maand, tot mei 1968. Na de zomervakantie van dat jaar zijn nog drie afleveringen herhaald.

De eerste tien afleveringen werden nog in zwart-wit uitgezonden en waren voorzien van Nederlandse stemmen, vanaf september 1967 waren ze in kleur (een van de weinige kleurenuitzendingen in die tijd.
De poppen werden bewogen door draadjes, en die zag je natuurlijk tijdens de uitzending. Ja je leest het goed, de eerste uitzendingen werden in zwart-wit uitgezonden. Je kan het je nu niet meer voorstellen dat je alleen maar in die kleuren kunt kijken

De laatste keer dat ik hier wat schreef, was in het begin van februari. Ik zal je ff een update geven wat er allemaal gebeurd is, en hoe het met me gaat. Nadat ik uit het verpleegtehuis was ontslagen, ben ik weer naar huis gegaan. Een paar dagen later heb ik de poezen weer opgehaald, die verbleven bij mn zusje. Zij wilde voor mn poezen zorgen, wat ik heel erg aardig vondt.  Met mij ging het na de opname in een verpleegtehuis weer goed. (lichamelijk dan) Maar moest toch weer een paar dagen wennen. Want ja ik was eerst onder de mensen, en nu weer alleen.

 

Ook wil ik je ff laten weten dat ik weer Remi ben. (als je begrijpt wat ik bedoel) Verder laat ik me er niet over uit. Met de carnaval heb ik alleen maar naar de optocht gekeken. Onder een lekker zonnetje, maar met af en toe regen en hagel kwam een mooie stoet voorbij. Vooraf werd er gemeld dat het uitgezonden zou worden op de nederlandse tv. Nou ik heb smiddags toen ik terug kwam van de optocht het gekeken, maar ik was er niet positief over. Er werd alleen maar gemeld hoe ze hier de carnaval vierde. Dus ik dacht ze laten ook de gehele optocht zien... Maar in totaal werden er maar 10 minuten uitgezonden van de optocht. Terwijl de uitzending twee uur duurde. Ze lieten ook optochten zien uit verschillende steden.

 

Gelukkig was de optocht -die ik gezien had, en waar ik bij was- wel te zien op de limburgse zender. Als je benieuwd bent hoe de optocht is geweest, kan je m hier terug zien in 3 delen. Deel 1  Deel 2  en Deel 3 Ze duren per deel een uurtje, dus als je ff tijd hebt dan is het de moeite waard.

De winnaar van de optocht was Carnavals vereniging Eîne Gaos met hun motto “Gae kuntj d’r neet tieëgenop”. ( Je kan er niet tegenop)

 

 

 

Je kan ook de live beelden zien van de wagen. klik hier

Een terechte winnaar vondt ik.

 

Even wat anders, mn klikgebit heb ik nog niet. Er zijn een paar weken geleden nog foto`s gemaakt, maar ik wacht op de toestemming van het ziekenfonds. Als ik die krijg dan wordt binnenkort weer een implantaat geplaatst. En dan maar hopen, dat ik mn klikgebit dit jaar nog heb. Want ik wil aan het eind van dit jaar op vakantie gaan. Dan ga ik de grote reis maken hoop ik. De inentingen heb ik al. Ik heb van de week nog geinformeerd, naar de reis.

 

Zo nu ben je weer op de hoogte wat er allemaal is gebeurd de laatste tijd.

Het is alweer een hele poos geleden, dat ik hier wat geschreven heb. De kerstdagen, en het oud en nieuw heb ik goed doorstaan. Maar op mijn verjaardag is mij het volgende overkomen. Ik lag op bed, wat ik anders ook doe, en mn vriendin was ook gezellig op bezoek. Op n gegeven moment zat ik vast met mijn voet, en ik draaide mn knie en ineens hoorde  mn vriendin en ik een krak. Mn vriendin, zei dat mn been gebroken was, nou dat vondt ik al raar want ik voelde helemaal niets. Normaal als je wat breekt dan voel je dat heus wel, en dan verga je van de pijn. Maar voor de voorzichtigheid, heb ik toch de artsenpost gebeld. Na een poosje belde de assistente van de arts terug of ik met het gehandicaptevervoer wilde komen of met de auto. Ik zei dat dit echt niet kon. Na een uur kwam alsnog de arts. Mn vriendin vertelde al dat mn been gebroken was, maar de arts geloofde het niet. De rede hiervan was, dat ik zei dat ik niks voelde, en dat ik vrolijk in mn bed lag. Hij had me onderzocht, en kwam toch tot de conclusie dat het been toch echt gebroken was. Ik moest meteen naar t ziekenhuis. De dokter belde de ambulance, en die kwam ook direct eraan.

 

Toen ik in t ziekenhuis aankwam, hebben ze foto`s gemaakt. Uit de foto`s bleek dat het bovenbeen op 2 plaatsen gebroken was. Helaas konden ze diezelfde avond niet opereren, omdat ik niet nuchter was. Dus werd ik naar mn kamer gebracht. Vaak vroegen ze in het ziekenhuis die avond mijn geboortedatum, en al gauw kwamen ze erachter dat ik jarig was. Een uur later (en ik was niet meer jarig) lag ik op mn kamer. De volgende morgen gingen ze me opereren. Ze hadden bij mij 2 plaatjes geplaats met verschillende schroeven. Ik heb 5 dagen in het ziekenhuis gelegen, en ik moest daarna revalideren. Omdat mn familie, en mn vriendin in Venlo wonen, had ik gevraagd of ik daar kon revalideren. Maar helaas daar was dus geen plek. Toen hebben ze mij overgebracht naar een plaats vlakbij Venlo. Ik zat in een verpleegtehuis met allemaal bejaarde mensen. Ik was dus de jongste daar.

 

Ik kwam erachter dat daar een internetcafe was, maar die was alleen op maandag en op vrijdag geopend. Dus de rest van de dagen heb ik me wel kunnen vermaken. Vier weken later moest ik terug komen naar t ziekenhuis, en toen hebben ze fotos gemaakt. Het been zag er weer goed uit, maar ik moet wel de komende weken voorzichtig aan doen. De dokter zei dat ik er niet op mocht lopen, schaatsen, skiien en voetballen. Maar dat deed ik sowieso al niet hahahaha.

 

Een paar dagen later mocht ik alweer het verpleegtehuis verlaten, en naar huis gaan.

Dat zal best nog wel wennen zijn, zo helemaal alleen. Nu moet ik weer voor mezelf zorgen. Maar dat komt ook alweer goed.

Afgelopen weekend had ik het idee, om mijn poezen mee te nemen naar mijn vriendin. Ik dacht dat ze dan konden wennen, aan haar hondje die ze heeft. Vrijdag had ik ze in de banch gedaan, en drie kwartier later toen was ik bij mn vriendin. We deden alle spullen eruit, zoals de kattenbak en het voer. Toen zijn eenmaal binnen waren, hebben we de banch geopend. Als eerste kwam Nina eruit, terwijl ik dat helemaal niet verwacht had. Normaal is ze erg bang. Nadat Nina eruit was kwam even later ook Luna eruit. Al heel snel kwam het hondje van mn vriendin kijken. Luna die is honden gewend, dus die had er helemaal geen moeite mee, maar kwam het hondje naar Nina toe dan begon Nina te grommen.

 

Een paar uurtjes later waren ze al helemaal aan elkaar gewend. De poezen aten het hondenvoer en het hondje van mn vriendin at het kattenvoer. Het is gelukkig goed gegaan tussen die drie, en zondagavond ging ik weer naar huis terug. Ik pakte Nina en zette ze in de banch. Maar als snel duwde ze tegen het deurtje en meteen liep ze weg. Luna die had ik ook al gauw te pakken, en die bleef lekker zitten.

 

Al gauw hadden we iemand gebeld om te vragen of ze Nina wilde pakken. Maar Nina die liet zich niet vangen. Iedere keer als ze in de buurt kwam begon ze te blazen. Maar met een bezem ging het goed, ik kon haar meteen pakken. Toen hebben we alles weer in de auto gezet. Maar toen we de banch in de auto wilde zetten, ging het verkeerd. Op een of andere manier, ging het deurtje weer open. Met het gevolgd dat Luna uit de auto sprong.

 

Weg was Luna, en na een tijdje ook niet meer te zien. Waar we ook zochten, ze was nergens. En ja ga maar zoeken in het donker. Ik ben toen maar naar huis gegaan, en heb toen Nina vrijgelaten in het huis. De volgende dag heb ik Amivedi, en nog meer instanties gemeld dat Luna weg was gelopen. Ook heb ik verschillende advertentie`s geplaats, en de politie gebeld. Nu maar hopen dat ze wordt gevonden. Gelukkig is ze gechipt, dus mochten ze haar vinden, dan kunnen ze via het chipnummer nagaan dat ze het is.

Als ze wordt gevonden en weer thuis is, dan breng ik haar niet meer naar mn vriendin. Ik wil niet nog een keer dit meemaken.

 

 

update 24-12-2011

 

Vandaag naar mijn vriendin geweest in Venlo

Ik ging mijn auto uit, en reed naar t huis van mn vriendin.

Toen hoorde ik ineens gemiauw.

Tot mijn verbazing zag ik Luna aan komen wandelen.

Ik heb haar gepakt en in de auto gezet.

Heb gelijk tegen  mn vriendin gezegd dat ik meteen naar huis ging.

Maar toen ik weer de auto in ging, ontsnapte Luna weer.

Maar ik kon zo op dr inpraten, dat ik haar meteen weer kon pakken.

Ik heb haar in de banch gedaan, en reed weer naar huis.

Daar aangekomen heb ik de banch in de kamer gezet, en de achterdeur dicht gedaan. Toen heb ik de banch open gemaakt, en Luna liep eruit.

Ze ging meteen naar de etensbak.

Ik ben toen weer via de achterdeur vertrokken naar mn vriendin,

He he, ze is eindelijk terug.

Dit is mn mooiste kerstcadeau van dit jaar.

 

En ga je ook kerst vieren? Ik wel ik ga het dit jaar vieren met mijn vriendin, en haar zoon. Vroeger vondt ik er niets aan. Toon ook niet. Hij vond  sinterklaas (deel1) en sinterklaas (deel2) niks, en ook Kerstmis vond hij niks.

Hier een leuke conferance over kerst, en gelijk een homage aan deze nederlandse cabaretier, zanger, kunstschilder en dichter die dit jaar 11 jaar geleden stierf.

 

Van de week naar de tandarts geweest voor het klikgebit. Ik had al eerder gemeld dat er een afdruk werd gemaakt voor mn klikgebit. Een paar dagen later moest ik weer terug komen. Er werd toen een steg geplaatst.

 

 

Deze steg is een metalen brug die vastzit op twee of meer schroeven (implantaten) die in de kaak zitten. De tandarts wilde een van de schroefjes die vast zat in de implantaten los schroeven. Maar de implantaat was afgestoten. Dus nu moet er weer een nieuwe geplaatst worden. Dat wordt denk ik weer 8 weken wachten tot de implantaat vast in het bot zit. Over 4 dagen moet ik terug naar het ziekenhuis, en dan kijken ze verder wat er moet gebeuren. Dus helaas dit jaar geen klikgebit. Nu hoop ik dat als er weer een implantaat wordt gezet ik toch normaal mag eten. Niet dat het weer vloeibaar eten wordt.

 

Voorbeeld van de implantaten

 

Het is alweer meer dan een jaar geleden, dat ik koos om al mijn tanden te laten trekken. De rede was dat ik om de haverklap tandpijn had, en dat ik een slecht gebit had. Ik heb een zwaar jaar gehad. Ik kon het hele jaar niet normaal eten. In het begin heb ik een half jaar vloeibaar moeten eten. Ook zaten de hechtingen er een half jaar, terwijl die na 4 a 6 weken er zelf uit moesten gaan. Daarna heb ik tot mei dit jaar al het eten moeten prakken. Ook vervelend vond ik dat ik mn gebit op moest vullen met kleefpasta. Dit was een noodoplossing, want echt vastzitten deed het niet. Maar goed een paar weken geleden moest ik naar het ziekenhuis, om een klikgebit aan te laten brengen.

Gelukkig had ik toestemming van het ziekenfonds, en er zouden 4 implantaten aangebracht worden. Ik was er niet bang voor, alleen dacht ik dat het weer een lange geschiedenis zou worden. Zou het gebit wel goed passen? Zou ik weer een half jaar vloeibaar moeten eten? Die gedachten spookte door mn hoofd.

 

Maar eerst moest ik de implantaten in laten brengen. Ik was naar het ziekenhuis gegaan, om dit te laten doen. De arts vertelde me wat hij steeds ging doen, dat vond ik er fijn. Na een stuk of 16 verdovingspuiten moest er nog een tandje uit. Die was nog achter gebleven. Ik heb op zich niks gevoeld, alleen de verdovingspuitjes vond ik niet zo leuk. Maar goed na een uur zaten de implantaten erin. Twee weken later moest ik terug komen.

 

Twee weken later ging ik terug naar het ziekenhuis. Wat zouden ze nu weer doen. Eerst werd er een foto van mn gebit gemaakt. Toen dit gebeurd was, moest ik weer ff wachten. Na 10 minuten was ik aan de beurt. Ik ging in de stoel zitten ennnn toen werden de hechtingen eruit gehaald...verder niets. Daarna moest ik tien weken wachten. 

 

Na de tien weken moest ik weer terug komen. Toen ik er was, moest er eerst een foto gemaakt worden. Daarna kon ik meteen door, om in de stoel te gaan zitten. De kaakchirurg keek ff, haalde wat vuil weg en binnen 5 minuten was t klaar. Ik vroeg nog is dat alles? "Ja" zei hij "De rest doet de tandarts, die doet de magneetjes plaatsen." Jeetje, als ik dat had geweten dan was ik niet geweest. Dat had mn tandarts ook kunnen doen.

Over 3 maanden moet ik terug komen, maar weet nog niet of ik dat doe. Want volgend jaar gaan de kosten heel erg omhoog, en dat is voor mij niet meer te betalen.

 

Maar goed de volgende dag moest ik naar de tandarts. Ik heb toen moeten "happen" voor het klikgebit. Een paar dagen later moest ik weer terug komen. Toen werd er een afdruk gemaakt van de boven en onderkant van mn kaak. Ik moet nog 4 keer terug komen, en dan maar hopen dat ik voor 2012 mn klikgebit heb. En het belangrijkste: dat ik weer alles kan eten.